İlk ateşli nöbet ve ilk ateşsiz nöbet ile başvuran çocukların ailelerinin anksiyete risk grubunun ileriye dönük değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Manisa Celal Bayar Üniversitesi, TIP FAKÜLTESİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ÖZGE ÖZALP BERKARDA
Danışman: MUZAFFER POLAT
Özet:Amaç: Bu çalışmada; ilk defa ateşli nöbet veya ateşsiz nöbet geçiren çocukların ebeveynlerinin, nöbet hakkındaki bilgilerini, tutumlarını, endişelerini, müdahale konusunda yeterli olup olmadıklarını belirlemek, nöbet sonrası anksiyete risk durumlarını skorlamak; aileye uygun eğitim verildikten sonra, anksiyete risk durumlarında, bilgi, tutum, endişe ve nöbete müdahalelerinde değişim olup olmadığını saptamak ve bu ebeveynlerin, daha önce hiç nöbet geçirmemiş, sağlıklı çocuk sahibi olan ebeveynlerle karşılaştırılarak, anskiyete risk skoru açısından aralarında fark olup olmadığını belirlemek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'ne başvuran, yaşları 6 ay – 5 yaş arasında değişen 20 ateşli nöbet ile yaşları 1 ay-18 yaş arasında değişen 30 ateşsiz nöbet hastası çalışmaya dahil edildi. Yaşları 1 ay ile 18 yaş arasında değişen 60 kontrol grubunun tümü, afebril nöbetler için kontrol grubu olarak alındı. Bu kontrol gurubunda, yaşları 6 ay ile 5 yaş arasında olan 43 çocuk ise ateşli nöbetler için kontrol grubu olarak çalışmaya dahil edildi. Febril konvulziyon tanısı İLAE tanımlamasına uygun konuldu. Afeberil konvulziyon tanısı ise daha önce epilepsi tanısı olmayan veya nörolojik olarak normal olan, daha önce nörolojik bir hastalık geçmişi olmayan, semptomatik nedenli veya idiyopatik etyolojili, ilk ateşle ilişkisiz nöbetini geçiren hastalar belirlenerek konuldu. Hem ateşli hem ateşsiz nöbet grubundaki ailelere, çocuklarının geçirdiği nöbet tipine uygun olarak düzenlenen, nöbet hakkındaki bilgi, tutum, düşünce, endişe ve nöbete yönelik müdahalelerini sorgulayan anketler verildi. Ayrıca ebeveynlerin anksiyete risk grubunu belirlemek amacıyla her ebeveyne HADÖ ölçeği uygulandı. Nöbet hakkında eğitim verildikten sonra aynı testler tekrarlanarak anket sorularına verilen cevaplar ve HADÖ skorları arasında istatistiksel karşılaştırma yapıldı. Bulgular: Hem ateşli hem de ateşsiz nöbet grubunda ebeveynlerin bilgi, tutum ve endişelerinde anlamlı değişiklik saptandı. Nöbet sırasında önerilen ilk yardım uygulamalarında (yatırıp pozisyon verme, ağız ve burun salgılarını alma ve diazepam verme) eğitim sonrasında anlamlı derecede artış, önerilmeyen uygulamalarda ise (sarsarak uyandırmaya çalışma, ağzına bir şey yerleştirerek dişleri ayırma, suya sokma ve yüzüne su veya kolonya çarpma) eğitim sonrasında anlamlı derecede azalma saptandı. Her iki grupta da eğitim öncesi anksiyete skoru, kontrol grubuna göre anlamlı yüksekti ve hem ateşli hem ateşsiz grupta, anksiyete skorunda eğitim sonrasında anlamlı derecede azalma saptandı. Sonuç: Ailelerin hem ateşli hem ateşsiz nöbet hakkındaki bilgilerinin çok kısıtlı veya yanlış olduğu, nöbete yönelik yersiz endişelerinin olduğu görüldü. Bu endişelerin de nöbet esnasında uygun müdahaleye engel olduğu saptandı. Hatta bazen ailelerin zarar verici müdahalelerde bulunduğu farkedildi. Ayrıca bu ailelere eğitim verildikten sonra hem anksiyetelerinin anlamlı derecede giderildiği hem de nöbete yaklaşımlarının olumlu yönde değiştiği tespit edildi. Ancak daha fazla sayıda katılımcı ile daha geniş kapsamlı, multidisipliner çalışmalara ihtiyaç duyulduğu kanısına varıldı. Anahtar kelimeler: ilk ateşli nöbet, ilk nöbet, bilgi, anksiyete