Amaç: Majör cerrahilerde komplikasyonları önlemek için, kan ve sıvı tedavisini izlemek önemlidir. “Pleth Değişkenlik İndeksi” (PDİ) sıvı tedavisinin invaziv olmayan ölçümüne olanak sağlayan, temeli arteriyel nabız basıncındaki solunumsal değişikliklere dayanan bir yöntemdir. Çalışmamızda, majör cerrahide intraoperatif sıvı yönetiminin, klasik hesaplama yöntemi ve SVB ile takibinin, sıvı yüklemesine verilen PVI değişikliklerine göre yönetimin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Hastalar randomize olarak 2 eşit gruba (n=50) ayrıldı. Grup C’de sıvı gereksinimi açlık, idame ve insensibl kayıp 4-2-1 kuralına göre hesaplanarak kristalloid ile karşılandı. Grup PDİ’de PDİ değeri 14’ün üstünde olan hastalara 250 mL kristalloid 5 dk’da gidecek şekilde verildi. PDİ değeri 14’ün altında olan hastalara 4 mL kg-1 sa-1 sıvı infüzyonu açıldı. Bulgular: Grupların intraoperatif sıvı yönetimlerinin karşılaştırmasında; Grup C’de intraoperatif verilen sıvı miktarı 3522±1098.1 mL ve Grup PDİ de intraoperatif verilen sıvı miktarı 1914±542.86 ml (p<0.05). Grup SVB’de intraoperatif verilen eritrosit süspansiyonu 0.42±0.57 ünite ve Grup PDİ’de intraoperatif dönemde verilen eritrosit süspansiyonu 0.08±0.27 ünitedir (p<0.05). Gruplar arasında postoperatif eritrosit süspansiyonu transfüzyonu miktarı ve intraoperatif hemoglobin düzeyleri arasında anlamlı fark yoktur (p>0.05). Sonuç: Sonuç olarak, PDİ yöntemi ile sıvı takibinin SVB izlemi ile takibe göre noninvaziv olması, daha az sıvı ile daha iyi kardiyak stabilizasyon sağlanabilmesi ve hastanın intravasküler volümünü değerlendirmede daha doğru sonuçlar verebilmesi nedeniyle değerli bir yöntem olduğu düşünüldü.
Objective: To prevent complications during major surgery, it is important to monitor blood andfluid treatment. The Pleth Variability İndex (PVI) allows noninvasive assessment of fluid management. It is based on respiratory changes in arterial pulse pressure. In our study, we aimed tocompare the management in terms of variations in PVI in response to fluid loading in the monitorization of intraoperative fluid management in major surgery using classical calculation method and CVPMethod: The patients were randomized into two equal (n=50) groups. In Group C, the requiredamount of fluid replacement was carried out with crystalloid solutions using the 4-2-1 rule andby calculating fasting, maintenance, and insensible losses. In the PVI group, 250 mL of crystalloidsolution was administered in 5 minutes to patients with a PVI greater than 14%, patients with aPVI less than 14% were administered a fluid infusion with an initial dose of 4 mL kg-1 h-1.Results: In the comparison of intraoperative fluid management the amount of intraoperativefluid replacement was 3522±1098.1 mL in Group C and 1914±542.86 mL in Group PVI (p<0.05).The mean amount of intraoperative red blood cell transfusion was 0.42±0.57 unit in Group C and0.08±0.27 unit in Group PVI (p<0.05). There were no significant differences between the groupsin terms of postoperative red blood cell transfusion (p>0.05) or intraoperative hemoglobin levels(p>0.05).Conclusion: It has been thought that PVI assessment is more valuable than CVP monitoringbecause it is noninvasive and thus provides better cardiac stabilization with less fluid replacement. It can also provide more accurate results when evaluating intravascular volume status.
