XVI. Yüzyılda Simav, Kütahya Sancağına bağlı bir kaza olarak görülmektedir. Çalışmamızda Cumhurbaşkanlığı OsmanlıArşivinde 49 numaralı tahrir defteri verileri ışığında Simav’ındemografik yapısı ele alınmış, yerleşmeler ve bunun yanındaekonomik yapısına da değinilmiştir. Öncelikle Simav şehri üzerinde durulmuştur. Tahrir defterinden şehir merkezinde Yukaru, Orta ve Aşağa adında üç mahalle bulunduğu ve yaklaşıktoplam nüfusun da 1375 kişiden oluştuğu tespit edilmektedir.Simav’ın kırsal bölgesinin geniş bir alana yayıldığı ve mezralaryanında 69 adet köyü bulunduğu, buralarda da toplam yaklaşıknüfusun 8045 kişiden oluştuğu anlaşılmaktadır. Kazanın toplam nüfusu ise yaklaşık olarak 9420 kişiyi bulmaktadır. Kazanüfusunun %14,60 şehirde yaşarken, %85,40’ı kırsal bölgedeyaşamaktadır. Ayrıca bölgenin konar-göçerlere ev sahipliğiyaptığı, bazı köy isimlerinin Yörük cemaat isimlerinden oluştu-ğu tespit edilmektedir. Kazada buğday, arpa, burçak, yulaf gibihububat yanında, sebze ve meyve yetiştirildiği, arıcılık yanındahayvancılık faaliyetlerinin de yürütüldüğü görülmektedir
Simav was seen as a district connected to the Sanjak of Kütahya in the XVI. century. In our study, the demographic structure of Simav was discussed in light of the data from the Cadastral Record Book No. 49 in the Presidential Ottoman Archive, and settlements and the economic structure was also mentioned. Firstly, the city of Simav was addressed. It is determined from the cadastral record book (Tahrir) that there were three neighborhoods in the city center called Yukaru (Upper Part), Orta (Middle Part), and Aşağa (Lower Part) and the total population consisted of approximately 1375 persons. It is understood that rural areas of Simav spread over a large area and there were 69 villages next to the hamlets, where the total population was approximately 8045 people. The total population of the district was approximately 9420 people. While 14.60% of the district population lived in the city, 85.40% lived in rural areas. In addition, it is determined that the region was home to nomads and some village name sare composed of Yörük (Yuruk) community names. It is observed that besides grains such as wheat, barley, bitter vetch, oat; vegetables and fruits were grown and livestock activities were also carried out in addition to the beekeeping in the district.
