Research Information System
13. ULUSAL RADYASYON ONKOLOJİSİ KONGRESİ, Antalya, Turkey, 27 April - 01 May 2018, vol.33, no.1, pp.19-20, (Full Text)
U87MG VE T98G GLİOBLASTOM HÜCRE HATLARINDA TİYORİDAZİNİN SİTOTOKSİK VE RADYODUYARLAŞTIRICI ETKİSİNİN ARAŞTIRILMASI Osman Burak Can1, Aslı Kısım2, Serra Arun Kamer3, Burçak Karaca4, Ömür Karakoyun Çelik1 1Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyasyon Onkolojisi 2Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Biyoloji 3 4 Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Radyasyon Onkolojisi Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Amaç: Bir fenotiyazin türevi olan tiyoridazin, psikiyatride uzun yıllar kullanılmış anti-psikotik bir ajandır. Son yıllarda yapılan çalışmalarda tiyoridazinin glioblastom hücre hatlarında sitotoksik etki gösterdiği saptanmıştır. Tiyoridazin glioblastom hücrelerinde Pİ3K/Akt/mTOR yolağınını baskılamakta ve TLK-1b (Tousled-like kinases) inhibisyonu ile DNA tamirini engellemektedir. Bu yolakları baskılayan diğer ajanların glioblastom hücrelerinde radyoduyarlaştırıcı etki gösterdiği bilinmektedir. Bu bilgilerden yola çıkılarak bu çalışma kapsamında, tiyoridazinin U87MG ve T98G glioblastom hücre hatlarında sitotoksik ve radyoduyarlaştırıcı etkisi araştırıldı. Ayrıca tiyoridazinin neden olduğu sitotoksisiteye aracılık edeceği öngörülen hücre ölümü tipi (otofaji) değerlendirildi. Gereç ve Yöntem: Hücre canlılığı deneyleri için altı plakalı kuyucuklara (6 well plates) 50–100 bin hücre, klonojenik assay için 1000 hücre ekildi. Kuyucuklara tiyoridazinin artan dozları uygulandı. İR (iyonize radyasyon) uygulaması için kuyucuklar RW-3 plastik doku yoğunluğuna yakın bir plastik kalıp içine yerleştirilerek doz hızı 4 Gy/dk olacak şekilde 0,35 Gy-10 Gy aralığında ışınlama yapıldı. İR uygulaması Lineer Hızlandırıcı kullanılarak 6MV foton enerjisi ile gerçekleştirildi. Ayrı ve eş zamanlı uygulamaları takiben hücre canlılığı 24–48. saatlerde XTT analizi ve tripan mavisi yöntemi ile değerlendirildi. Koloniler 8–14. günde sayılarak canlılık oranları belirlendi. Otofajinin değerlendirilmesinde western blot yöntemi ile LC3-I/II düzeyleri ölçüldü ve floresan mikroskopta otofajik vakuoller boyanarak otofaji doğrulandı. Bulgular: Tiyoridazinin IC50 değeri 24. ve 48. saatlerde sırasıyla T98G hücrelerinde 1,6 μM ve 1,3 μM, U87MG hücrelerinde 1,8 μM ve 0,6 μM olarak saptandı. Radyoduyarlaştırıcı etki ise 0,125 μM düzeyinde gösterildi. Hücre canlılığı deneylerinde, eş zamanlı uygulanan 0,125 μM tiyoridazin ile U87MG hücrelerinde 0,35 Gy ve 2 Gy dozlarda, T98G hücrelerinde 0,35 Gy, 2 Gy ve 6 Gy dozlarda radyoduyarlaştırıcı etki değerlendirildi ve gösterildi. Klonojenik assay deneylerinde eş zamanlı uygulanan 0,125 μM tiyoridazinin T98G hücrelerinde 0,35 Gy, 2 Gy ve 4 Gy dozlarında radyoduyarlaştırıcı etkiye neden olduğu gösterildi. Ayrıca hücrelerde western blot analizi ile LC3-I/II düzeyleri ölçüldü ve floresan mikroskopta otofajik vakuoller boyanarak otofaji doğrulandı Sonuç: Bu çalışmada tiyoridazinin U87MG ve T98G glioblastom hücre hatlarında sitotoksik ve radyoduyarlaştırıcı etkiye neden olduğu gösterildi. Bu çalışma tiyoridazinin glioblastom hücre hatlarında radyoduyarlaştırıcı etkisinin araştırıldığı literatürdeki ilk çalışmadır. Çalışmamızda gösterilen radyoduyarlaştırıcı etkiye aracılık etmiş olabileceği düşünülen TLK-1b inhibisyonu ile DNA hasar tamirinin engellenmesi ve Pİ3K/Akt/mTOR yolağı inhibisyonu gibi hücre içi moleküler yolakların aydınlatılması için ileri araştırmalara ihtiyaç vardır.